Zaglądający:
niedziela, 12 lutego 2017
Sharon Bolton - brytyjski thriller
Zło ma różne oblicza, czasami eleganckie. Takie są książki brytyjki Sharon Bolton. Nie ma tu miejsca na drastyczne sceny, makabryczne opisy, ale czytając zastanawiamy się - co człowiek jeszcze wymyśli by zadać komuś ból. Każda opowiada o innym rodzaju zbrodni, jej powodach, czasami nawet do końca tych powodów nie poznajemy.
Czytam przeważnie thrillery i kryminały - dlaczego polecam tę autorkę - zaskoczyła mnie, za każdym razem, mordercą, motywem i tematem. Nie będę opisywać fabuły, aby nie zepsuć odbioru - ale warto zagłębić się w świat stworzony przez Bolton.
Tutaj zalecam czytać według kolejności:
seria z Lacey Flint:
Ulubione rzeczy.
Karuzela samobójczyń.
Zagubieni.
Mroczne przypływy Tamizy.
poza serią:
Stokrotka  w kajdanach.
Małe mroczne kłamstwa.
Sacrifice.
czwartek, 02 lutego 2017
Alex Marwood - dwie skrajne opinie.
Zawsze nim wydam werdykt o autorze, czytam kilka książek, aby wiedzieć, czy można czekać na następne książki, czy lepiej sobie podarować. Czasami bywa tak, że wśród pozycji napisanych przez danego pisarza znajdzie się jakaś, która nie do końca się nam podoba, ale tłumaczymy to: "wypadek przy pracy".
W przypadku Alex Marwood, mam dwie skrajne opinie, przeczytałam napisane przez nią dwie pozycje:
"Zabójca z sąsiedztwa"
"Dziewczyny, które zabiły Chloe"
Na profilach osób, które czytają przeczytałam zachwyty. Wzięłam do ręki pierwszą, przeczytałam i niestety, ani nie byłam zachwycona, wręcz zniesmaczona: styl, język, wątek kryminalny. Nic do mnie nie przemawiało, nic mnie nie zachwyciło.
Miałam na półce drugą, długo stała, nie wiedziałam, czy czytać. Zaryzykowałam i nie żałuję. Mamy trzy wątki kryminalne, od razu wiemy w dwóch przypadkach kto zabił, trzeciego mordercę odgadujemy w połowie książki. Tutaj dla mnie był ważny inny wątek: zachowanie ludzi  z drugiego planu. Tłum obcych, który linczuje osoby zawiązane z mordercami, oni są winni, my nic nie widzieliśmy, my tylko dokonujemy osądu innych. Zachowanie prasy, która od razu wydaje werdykt i osacza innych. Mocne - nie wiem czy to było zamierzeniem pisarki, jeśli nie szkoda, do mnie to przemawia.
niedziela, 29 stycznia 2017
Tess Gerritsen - thriller medyczny
Tess Gerritsen to jak na razie dla mnie ekspertka od thrillera medycznego. Z wykształcenia lekarz potrafi czytelnika tak zainteresować tematem, że " aż strach się bać" czytając jej książki. Skomplikowane intrygi, zawiłe i kontrowersyjne tematy, makabryczne zbrodnie.
"Autopsja"
"Chirurg"
"Ciało"
"Dawca"
"Infekcja"
"Klub Mefista"
"Labirynt kłamstw"
"Milcząca dziewczyna"
"Nosiciel"
"Ogród kości"
"Prawi krwi"
"Skalpel"
"Ścigana"
Autorka napisała 32 książki, ja ma na razie za sobą 13 :-).
Największe wrażanie na mnie zrobiła pozycja "Ogród kości" i jej słowa z końca książki "lekarze powinni po prostu myć ręce" oraz "Dawca" - o moralności lekarzy.
Na podstawie serii o Rizzili/Isles nakręcono serial, który uwielbiam, duet policjantka i pani patolog.
Część pozycji to niestety thrillery- romanse, więc trzeba uważać jakie wydawnictwo wydaje daną pozycję, nie są one złe, ale takie dla mnie zbyt cukierkowate.

wtorek, 10 stycznia 2017
Ryszard Ćwirlej - Poznań w kryminale.
cytat
-"Kto zamawiał ruskie"
-"Nikt sami przyszli"

Uwielbiam polski kryminał. Trafiłam na autora, który nie dość, że taki pisze, to jeszcze robi to bardzo dobrze. Zaznaczam nie jest to typ "zabili go i uciekł", jak to często się zdarza, ale solidna praca policyjna, bez żadnych fajerwerków. Twórczość pana Ćwirleja można podzielić na trzy części, tzw. kryminał neomilicyjny, dziejący się w Poznaniu i okolicach podczas PRL-u. Druga część to są czasy współczesne już z policją i trzecia czasy dwudziestolecia międzywojennego. We wszystkich pozycjach, które dotychczas przeczytałam mamy dość ciekawe sprawy kryminalne, smaczku dodaje właśnie ta historia i Poznań, czytając miałam wrażenie, jakby znów się przeniosła do czasów dzieciństwa (oczywiście nie lat dwudziestych:-p)
Dla starszych to wspominki: kolejki, wódka od 13-tej, kartki, realia my-oni, dla młodszych kawałek historii podany w inny sposób.
"Tam Ci będzie lepiej"
"Jedyne wyjście"
"Mocne uderzenie"
"Ręczna robota"
"Trzynasty dzień tygodnia"
"Śliski interes"
"Upiory spacerują nad Wartą"
Stieg Larsson & David Lagercrantz - Seria Millenium
David Lagercrantz "Co nas nie zabije"

Stieg Larsson "Dziewczyna, która igrała z ogniem"

"Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet"
"Zamek z piasku, który runął"

Uwielbiam kontynuacje, ale rzadko kiedy są one równie dobre. Jednakże w tym przypadku wszystkie cztery części po równi mnie zachwyciły. Mimo to, że są to za każdym razem grube tomiska, akcja trwa cały czas, skomplikowane śledztwa, zagadki, interesujące postaci wypełniają kartki książek. Polubiłam Lisbeth, Mikela, mimo ich trudnych charakterów. Matematyka, hakerzy, informatyka, polityka - kto lubi te zagadnienia również będzie zadowolony. Mam też wielką nadzieję, że Lagercrantz, który po śmierci Larssona zaczął pisać czwartą część nie poprzestanie na tej jednej.

 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 23