Zaglądający:
niedziela, 29 stycznia 2017
Tess Gerritsen - thriller medyczny
Tess Gerritsen to jak na razie dla mnie ekspertka od thrillera medycznego. Z wykształcenia lekarz potrafi czytelnika tak zainteresować tematem, że " aż strach się bać" czytając jej książki. Skomplikowane intrygi, zawiłe i kontrowersyjne tematy, makabryczne zbrodnie.
"Autopsja"
"Chirurg"
"Ciało"
"Dawca"
"Infekcja"
"Klub Mefista"
"Labirynt kłamstw"
"Milcząca dziewczyna"
"Nosiciel"
"Ogród kości"
"Prawi krwi"
"Skalpel"
"Ścigana"
Autorka napisała 32 książki, ja ma na razie za sobą 13 :-).
Największe wrażanie na mnie zrobiła pozycja "Ogród kości" i jej słowa z końca książki "lekarze powinni po prostu myć ręce" oraz "Dawca" - o moralności lekarzy.
Na podstawie serii o Rizzili/Isles nakręcono serial, który uwielbiam, duet policjantka i pani patolog.
Część pozycji to niestety thrillery- romanse, więc trzeba uważać jakie wydawnictwo wydaje daną pozycję, nie są one złe, ale takie dla mnie zbyt cukierkowate.

wtorek, 10 stycznia 2017
Ryszard Ćwirlej - Poznań w kryminale.
cytat
-"Kto zamawiał ruskie"
-"Nikt sami przyszli"

Uwielbiam polski kryminał. Trafiłam na autora, który nie dość, że taki pisze, to jeszcze robi to bardzo dobrze. Zaznaczam nie jest to typ "zabili go i uciekł", jak to często się zdarza, ale solidna praca policyjna, bez żadnych fajerwerków. Twórczość pana Ćwirleja można podzielić na trzy części, tzw. kryminał neomilicyjny, dziejący się w Poznaniu i okolicach podczas PRL-u. Druga część to są czasy współczesne już z policją i trzecia czasy dwudziestolecia międzywojennego. We wszystkich pozycjach, które dotychczas przeczytałam mamy dość ciekawe sprawy kryminalne, smaczku dodaje właśnie ta historia i Poznań, czytając miałam wrażenie, jakby znów się przeniosła do czasów dzieciństwa (oczywiście nie lat dwudziestych:-p)
Dla starszych to wspominki: kolejki, wódka od 13-tej, kartki, realia my-oni, dla młodszych kawałek historii podany w inny sposób.
"Tam Ci będzie lepiej"
"Jedyne wyjście"
"Mocne uderzenie"
"Ręczna robota"
"Trzynasty dzień tygodnia"
"Śliski interes"
"Upiory spacerują nad Wartą"
Stieg Larsson & David Lagercrantz - Seria Millenium
David Lagercrantz "Co nas nie zabije"

Stieg Larsson "Dziewczyna, która igrała z ogniem"

"Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet"
"Zamek z piasku, który runął"

Uwielbiam kontynuacje, ale rzadko kiedy są one równie dobre. Jednakże w tym przypadku wszystkie cztery części po równi mnie zachwyciły. Mimo to, że są to za każdym razem grube tomiska, akcja trwa cały czas, skomplikowane śledztwa, zagadki, interesujące postaci wypełniają kartki książek. Polubiłam Lisbeth, Mikela, mimo ich trudnych charakterów. Matematyka, hakerzy, informatyka, polityka - kto lubi te zagadnienia również będzie zadowolony. Mam też wielką nadzieję, że Lagercrantz, który po śmierci Larssona zaczął pisać czwartą część nie poprzestanie na tej jednej.

piątek, 06 stycznia 2017
Michael Katz Krefeld - duński kryminał
Rok 2017 zaczęłam od duńskiego kryminału, dokładnie trzech powieści Krefelda
"Wykolejony"
"Zaginiony"
"Sekta"
Bohaterem jest Thomas Ravnsholdt, były policjant, który odszedł ze służby po zamordowaniu jego partnerki życiowej. Zapowiada się seria 10 książek, z których czwarta jest już wydana, niestety nie ma tłumaczenia polskiego.
Pierwsza to historia psychopaty zabijającego prostytutki, przewija się tu też motyw gangów - dość zgrabnie napisana, mimo, że temat przewija się już w wielu książkach przeczytanych przeze mnie tutaj nie nuży, czyta się szybko.
Druga mnie zachwyciła, jest tam coś co uwielbiam w kryminałach najbardziej - historia. Tutaj mamy przeszłość, czasy końca NRD, Stasi, która przeplata się z teraźniejszością. Mimo, że zabójcę odgadłam w sumie w połowie książki, zwroty akcji i pewna niepewność towarzyszyła mi do ostatnich stron.
Trzecia to motyw sekt, naiwności ludzi. Niestety jakby zeszło powietrze z autora, dłuży się, akcja jest, ale taka niemrawa, Mam nadzieję, że to tylko wypadek przy pracy.


Kamil Janicki - historia inaczej
W przerwach od kryminałów i thrillerów znalazłam w zeszłym roku kilka perełek historycznych, do nich właśnie należy twórczość Kamila Janickiego.
"Damy ze skazą"
"Damy złotego wieku"
"Żelazne damy"
"Pierwsze damy II Rzeczpospolitej"
"Upadłe damy II Rzeczpospolitej"
Pierwsze trzy pozycje ukazują władczynie z rodu Piastów i Jagiellonów troszeczkę inaczej niż ukazuje je oficjalna historiografia. Janicki w umiejętny sposób na podstawie źródeł wyznacza im rolę kobiet, bez których historia Polski by nie istniała. Znamy Dobrawę, Rychezę, Bonę czy Annę Jagiellonkę, ale tu poznajemy je trochę inaczej. Kontrowersyjny zamysł pisarzowi udał się znakomicie. Polecam :-)
Dwie ostatnie to historia żon naszych prezydentów i najsłynniejszych przestępczyń dwudziestolecia międzywojennego.

 
1 , 2